KSZTAŁCENIE ZDALNE- NIEZAPOMINAJKI.

W związku z obowiązkiem realizowania podstawy programowej wychowania przedszkolnego zachęcam do skorzystania z poniższych aktywności z dostosowaniem do potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka.

Drodzy rodzice pamiętajcie, że jestem do Państwa dyspozycji. Jeżeli tylko macie Państwo ochotę możecie się ze mną kontaktować, poprzez wpisy na grupie, poprzez messengera bądź telefonicznie.  Anna Siczyńska.

Temat tygodnia: Niby tacy sami, a jednak inni.      

Temat dnia: Piłka dla wszystkich.

25.05.2020 r.

I.

  1. Słuchanie piosenki pt. Jesteśmy dziećmi.

źródło: https://www.youtube.com

Gimnastyka poranna przy muzyce.

źródło: https://www.youtube.com

 

II.

  1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej pt. Piłka dla wszystkich.

Książka (s. 82–83) dla każdego dziecka. Dzieci słuchają opowiadania i oglądają ilustracje w książce.

Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli. – Brawo, Franek! – krzyczeli kibice. – To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy. Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno. Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu? – Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie. – Opowiedz. – W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników! – To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało – odpowiedziała Ada. – Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem! – Ojej! Zostałeś bramkarzem? – Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników. – Brawo! – A wtedy on na mnie nakrzyczał… – Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada. – Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”. – Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada. – Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada. – Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło się coś wspaniałego! Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej: – Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega. – To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała stanowczo Ada. – Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek. – Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa! – To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec. Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli. – I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Co śniło się Frankowi?

− O czym opowiadał Adzie?

− Jak zachowywali się chłopcy?

− Co zrobił ich kapitan?

− Kim został Franek na meczu?

− Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?

− Co będzie ćwiczył Franek?

− Jak oceniacie zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

 

Ćwiczenie w czytaniu. Książka (s. 82–83) dla dziecka.

Czytanie tekstu znajdującego się pod ilustracjami w książce.

 

  1. Wykonanie pracy plastycznej- Dzieci z całego świata.
  • Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych kontynentów. Zdjęcia dzieci z różnych kontynentów.

Dzieci oglądają zdjęcia, wymieniają różnice między przedstawionymi na nich dziećmi (kolor skóry, kształt oczu itd.).

  • Zabawa uwrażliwiająca zmysł dotyku – Badamy swoją twarz.

Każde dziecko za pomocą dotyku bada kształt swojej głowy, wypukłość nosa, uszu i policzków, ułożenie brwi itp. rodzic pyta:

− Jaki kształt ma głowa?

− Jakie są twoje włosy? (proste, kręcone, miękkie…).

− Wymień części twarzy.

  • Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy plastycznej Dzieci z całego świata.

Dla każdego dziecka: kartka z narysowanymi kołami (o średnicy 15 cm), kwadraty (o boku długości 20 cm), wycięte z szarego papieru pakowego, klej, nożyczki, kredki.

  • Wycinanie kół.
  • Rysowanie na kołach oczu, nosa, ust (kształt jest uzależniony od koloru koła).
  • Przyklejanie kół na kwadracie z szarego papieru.
  • Dorysowywanie włosów w taki sposób, aby zarysować kredkami linię łączącą koło z papierem.
  • Wycinanie narysowanej głowy.
  • Układanie i przyklejanie na kartce kompozycji z głów, tworzącej zbiorowy portret dzieci.

III.

Ćwiczenia: oddechowe, artykulacyjne i słuchowe, na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek pt. Dni tygodnia.

Jakie nazwy dni tygodnia znamy?

Czy wszystkie nazwy dni pamiętamy?

Jeśli ktoś lubi takie zadania, niech się zabiera do wyliczania.

Powietrza dużo buzią nabiera i na wydechu niech dni wymienia: − poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.

* Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie.

− Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.

* W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają – na jednym wydechu – nazwy dni tygodnia.

 

Temat dnia: Co jest cięższe, a co lżejsze?

26.05.2020r.

I.

  1. Zabawy ruchowe do piosenki pt. Jesteśmy dziećmi.

źródło: https://www.youtube.com

 

Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek pt. Nazwy miesięcy – utrwalanie nazw miesięcy.

W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają – na jednym wydechu – nazwy miesięcy.

Jakie miesiące w roku mamy?

Czy wszystkie nazwy miesięcy znamy?

Komu nie sprawi trudu zadanie, niech rozpoczyna ich wyliczanie.

Powietrza dużo buzia nabiera i na wydechu nazwy wymieni

− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień.

* Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie: − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik

*, − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*.

II.

  1. Co jest cięższe, a co lżejsze.

Zapoznaj się z wierszem.

Porozmawiaj z rodzicem o wierszu H. Bechlerowa pt. „Miś na huśtawce”

Usiadł gruby miś na trawie:
– Kto się ze mną będzie bawił?
Ani pieska, ani kotka.
Może w parku kogoś spotkam?
W parku kwiaty, ptaszek, ławka,
A tam dalej: – O, huśtawka.
Biegnie prędko bury miś,
– Pysznie się zabawię dziś.

Usiadł miś na desce sam,
Czeka, patrzy tu i tam.
I ogromnie jest zmartwiony,
– Kto usiądzie z drugiej strony?

Z drugiej strony już za chwilę,
Na huśtawce siadł motylek.
A miś pyta: – Powiedz, proszę,
Czemu w górę się nie wznoszę?

Teraz myszka przyszła mała,
Na ogonku wstążkę miała.
Miś aż klasnął w łapki bure,
– Może teraz pójdę w górę?

Przyfrunęła sroczka z krzaczka,
A misiowi chce się płakać.
– Jestem jeden, was jest troje,
A huśtawka w miejscu stoi.

O, przydreptał jeżyk z boru,
Już przyjaciół siedzi czworo.
Czworo w górze z jednej strony,
A na dole – miś zmartwiony.

– Może teraz nam się uda?-
Wiewióreczka mówi ruda.
Czeka, czeka smutny miś,
I do domu już chce iść.

Aż tam….tupie ktoś po trawie.
Kto to? – patrzy miś ciekawie.
To prosiaczek! Chrząka, sapie,
I na deskę już się drapie.

Siadł prosiaczek, no i proszę,
– miś jak piłka w górę poszedł!
W górę! Na dół! Krzyków wiele!
Śmiał się miś i przyjaciele.

Tak się głośno śmiali wszyscy,
Aż kokardka spadła myszce.
A zielona żabka w trawie,
Przyglądała się zabawie.

 

Jeśli posiadasz w domu wagę szalkową:

Porównaj masę przedmiotów za pomocą wagi szalkowej i określ, co jest cięższe:

– miś, czy trzy klocki

– miś, czy cztery klocki

– miś, czy pięć klocków

– kubek plastikowy, czy zabawkowy samochód/lalka?

– kartka papieru, czy kredka?

Co jest cięższe? Po czym to poznałeś?

 

Dokonaj własnych eksperymentów z wagą.

Jeśli nie posiadasz w domu wagi szalkowej

Za pomocą wieszaka i dwóch foliowych torebek stwórz własną wagę. Za jej pomocą sprawdź, co jest cięższe.

Zamiast torebek, do wieszaka na sznurkach można przymocować dwa takie same koszyczki.

 

Zabawa ruchowa „Lekki- ciężki”

Biegaj po dywanie. Na hasło „lekki”- pokaż znajdujący się w pokoju lekki przedmiot, na hasło „ciężki”- wskaż ciężki przedmiot.

 

Wykonaj zadania w Kartach Pracy, cz. 4 s. 55

Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.

 

2.Ćwiczenia gimnastyczne

Pomoce: szarfa/szalik

– Marsz po obwodzie koła, dłonie oparte na biodrach – kciuk znajduje się z przodu, a pozostałe palce – z tyłu. (Należy zwrócić uwagę na wyprostowane plecy, wciągnięty  brzuch, wysokie podnoszenie kolan).

– Swobodny bieg po dywanie, na hasło: Wichura – dziecko podbiega do ściany i przylega do niej plecami, ramiona ułożone w skrzydełka, brzuch wciągnięty.

– Marsz po pokoju, szarfa leży na głowie, złożona na pół, odliczenie sześciu kroków, wspięcie na palce, uniesienie ramion w górę, wdech nosem, opuszczenie ramion, wydech ustami.

– Leżenie na brzuchu, ramiona wyprostowane (są przedłużeniem tułowia), na sygnał podniesienie głowy i rąk z szarfą nisko nad podłogą, wytrzymanie około 5 sekund, opuszczenie głowy i rąk.

– Siad prosty, podparty z tyłu, rozłożona szarfa leży na podłodze – zwijanie szarfy jedną nogą, zgiętą w kolanie, przesuwając ją palcami stopy. Potem – zmiana nóg.

– Pozycja stojąca, trzymanie szarfy za plecami jedną ręką, podniesioną do góry – łapanie szarfy od dołu drugą ręką, opuszczoną, zgiętą w łokciu, przeciąganie szarfy rękami, naśladowanie wycierania się ręcznikiem. Potem – zmiana rąk.

– Siad klęczny, trzymanie dłońmi szarfy za końce, oparcie dłoni o podłogę blisko kolan, odsunięcie szarfy jak najdalej (zwrócenie uwagi, aby pośladki pozostawały oparte na piętach), głowa pochylona, znajduje się pomiędzy ramionami – kwiat się rozwija. Powolne przesuwanie szarfy do kolan, uniesienie ramion z szarfą do góry, pogłębienie odchylenia – kwiat jest rozwinięty.

– Marsz po obwodzie koła, ramiona z szarfą uniesione do góry.

 

III. Aktywności popołudniowe.

Zumba dla dzieci.

Źródło: www.youtube.com

 

 

Temat dnia: Obrazek dla przyjaciela.

27.05.2020r.

I.

Ćwiczenia poranne.

 

 

źródło: www.youtube.com

 

Zadania w Kartach Pracy

Patrzenie na obrazek. Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na dużym obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

 

Karty pracy, cz. 4, s. 56–57

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=59

źródło:www.mac.pl/flipbooki

 

Zadania w Kartach Pracy

 

Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań pod każdym

obrazku. Pisanie samodzielnie lub przez Rodzica imienia dziecka. Ozdabianie pola z

imieniem.

 

Karta Pracy, cz. 4, s. 58.

 

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=61

 

źródło: www.mac.pl/flipbooki

 

II.

  1. Zabawy przy piosence pt. „Jesteśmy dziećmi”.

 

Rytmiczne poruszanie się przy muzyce.

  • Utrwalanie piosenki.
  • Śpiewanie, zbiorowe i indywidualne, wybranych fragmentów piosenki.
  • Śpiewanie z różnym natężeniem głosu (głośno, cicho, szeptem).

źródło: www.youtube.com

 

 

2.Wykonanie pracy „Pożegnalny obrazek dla przyjaciela”.

 

Wypowiedzi dzieci na temat: Kogo nazywamy przyjacielem?

 

Wykonanie pracy-inwencja twórcza dzieci.

Inspiracją  może być : https://ekodziecko.com/witraz-z-serduszkiem

źródło: www.ekodziecko.com

 

Pomoce:

– ołówek. nożyczki, czarny marker, gładka bibuła, klej, ofertówka lub koszulka foliowa, dziurkacz, atłasowa tasiemka.

 

  1. We wnętrzu papierowego talerzyka rysujemy serce a następnie wycinamy je.

 

  1. Czarnym markerem rysujemy obwódkę serduszka.

 

  1. Gładką bibułkę tniemy na kwadraty.

 

  1. Na stole kładziemy ofertówkę, koszulkę foliową lub inną podkładkę do której nie

przyklei się zwykły klej. Na ofertówce kładziemy talerzyk dnem do góry i rozpoczynamy

naklejanie kwadracików bibuły. Naklejamy tak, by pierwsza warstwa przyklejała się do

talerzyka papierowego a następnie jedne kwadraciki na drugich.

 

  1. Talerzyk z wyklejonym bibułką środkiem delikatnie zdejmujemy z foliowej podkładki.

 

  1. Dziurkaczem robimy otwory, przewlekamy przez nie tasiemkę, zawiązujemy na kokardkę

i obrazek gotowy!

 

III. Gimnastyka przy muzyce „La Bamba”.

 

 

źródło: www.youtube.com

 

Ćwiczenia interaktywne.

Granie w rozmawianie.

źródło: www.wordwall

 

Temat dnia: Słodycze dla przyjaciela.

28.05.2020r.

I.

  1. Jogowa opowieść ruchowa- Na łące.

źródło: https://www.youtube.com

  • Ćwiczenia w czytaniu. Książka (s. 90–91) dla każdego dziecka.

Czytanie tekstu  Od buraka cukrowego do cukierka.

Na  podstawie tego co przeczytałeś(aś) oraz poniższych obrazków opowiedz w jaki sposób powstaje cukier. Spróbuj dowiedzieć się z jakiej rośliny jeszcze powstaje cukier.

Jak powstaje cukier- film edukacyjny.

https://www.youtube.com/watch?v=8rEutOeMOp0

źródło: https://www.youtube.com

 

Jak powstają lizaki- film edukacyjny.

źródło: https://www.youtube.com

 

II.

1. Praca na linii produkcyjnej w fabryce słodyczy.

Prawda czy fałsz-  zabawa dydaktyczna

 

Spróbuj określić, które zdania są prawdziwe, a które są błędne. Jeśli zdanie jest prawdziwe podskocz, jeśli fałszywe wykonaj skłon.

 

Wieś jest większa od miasta

Krowy jedzą cukierki

Przysmakiem kur są ziarenka

Kombajn to maszyna rolnicza

Osoba pracująca w polu to rolnik

Cukier powstaje z buraków

Grabie służą do drapania się po plecach

 

 

Jeśli masz jakieś cukierki w domu -mogą ci pomóc w zadaniach matematycznych. Odczytaj zadanie z rodzicem, zapisz odpowiednie działanie w zeszycie i narysuj do niego ilustrację.

 

*Ola dostała 2 cukierki od mamy, następnie tata dołożył jej 3 cukierki. Babcia o niczym nie wiedząc także dała Oli 4 cukierki. Ile cukierków ma razem Ola?

*Ola ma 9 cukierków. Dziś po śniadaniu zjadła 2, następnie po obiedzie 3. Ile zostało Oli cukierków?

*Oli zostały 4 cukierki. Przyszła do niej kuzynka Ala, w jaki sposób podzielić cukierki, aby każda dziewczynka miała po równo?

 

2.Lizak dla przyjaciela.

 

http://crayonka.blogspot.com/2016/06/lizaki-rozne-techniki-plastyczne.html

źródło: http://crayonka.blogspot.com

Potrzebne materiały:

 

– kolorowe kartki z bloku rysunkowego lub technicznego

– plastelina / farby / klej brokatowy

– patyczki do szaszłyków

– taśma klejąca dwustronna

– klej, nożyczki, ołówek

 

Na początku wycinamy dwa równe koła. Można je narysować za pomocą cyrkla, odrysować z kubeczka.

Kawałek plasteliny rozwałkowujemy w długi i cienki rulon. Przyklejamy go w kształcie spirali na wyciętym kółku. W miarę potrzeby doklejamy kolejne kawałki rozwałkowanej plasteliny. Na drugim kółku robimy to samo. Do wewnętrznej, czystej strony kółka za pomocą dwustronnej taśmy klejącej przyklejamy patyczek do szaszłyka. Smarujemy kółko klejem i naklejamy drugie kółko. Dociskamy, by klej i taśma dobrze złapały. Otrzymujemy całego lizaka.

 

III.

Wykonanie papierowych pacynek paluszkowych.

Dla każdego dziecka: wyprawka, karta I, nożyczki, klej.

Dzieci wycinają pacynki, sklejają je. Określają, jakie emocje są przedstawione na buziach Olka i Ady.

Ćwiczenia interaktywne .

 

Poćwicz spostrzegawczość

https://view.genial.ly/5eca59e2f3aac90d34a37c23

źródło: https://view.genial.ly

 

Poćwicz pamięć

https://view.genial.ly/5ec91b27ad9c9e0d8e207940

źródło: https://view.genial.ly

 

29.05.2020r.

Ćwiczenia dla dzieci.

źródło: www.youtube.com