NIEZAPOMINAJKI- KSZTAŁCENIE ZDALNE.

W związku z obowiązkiem realizowania podstawy programowej wychowania przedszkolnego zachęcam do skorzystania z poniższych aktywności z dostosowaniem do potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka.

Drodzy rodzice pamiętajcie, że jestem do Państwa dyspozycji. Jeżeli tylko macie Państwo ochotę możecie się ze mną kontaktować, poprzez wpisy na grupie, poprzez messengera bądź telefonicznie. Zachęcam do takiego kontaktu. Anna Siczyńska.

Temat tygodnia: Wiosna na wsi.

14.04.2020

Temat dnia: Uparty kogut.

I. Zwierzęta w gospodarstwie rolnym na wsi – film edukacyjny dla dzieci.

źródło: www.youtube.com

Gimnastyka poranna.

źródło:www.youtube.com

II.

  1. Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby pt. Uparty kogut. Wyjaśnienie znaczenia słowa uparty.

− Kogo nazywamy upartym?

− Czy zwierzęta też mogą być uparte?

− Czy znacie takie zwierzęta?

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby pt. Uparty kogut.

Książka (s. 62–65)  Dzieci słuchają opowiadania, oglądają ilustracje.

                                   

 

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona.  – Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę. – Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata. Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem supermamą. – Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem. Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami. – Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku. – Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”.  – Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy. – To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek. – Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama. Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały ją z każdej strony… i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.  – Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama.  – Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata. Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami. – Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco. Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok. – Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes. – Nie bój się, mamo – Ada dodała mamie otuchy. – Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.  – Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu. – No właśnie! – powiedziała stanowczo mama. Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie.  Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot.  Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował. – Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony. – To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama. Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie.

  • Rozmowa na temat opowiadania.

− Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi?

− Z kim bawił się Olek?

− Co robiła Ada?

− Jaki ptak zainteresował się mamą? Dlaczego?

− Czym zajęli się tata z wujkiem?

− Jak mama przechytrzyła koguta? Czy jej się to naprawdę udało?

 

  1. Odkrywanie litery ż: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej. Układanie schematów i modeli słów: żubry, Żaneta. Cele: rozwijanie umiejętności analizy i syntezy słuchowej; rozpoznawanie i nazywanie poznanych liter.
  • Wyodrębnianie wyrazu podstawowego – żubry.

− Jakim zwierzętom przyglądają się Olek, Ada i dziadek?

− Czy żubry żyją wolno?

  • Analiza i synteza słuchowa słowa żubry. Dzieci dzielą słowo żubry na sylaby i na głoski. Liczą, ile w słowie żubry jest sylab, a ile głosek. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę ż słychać na początku (żaba, żurek, żyrafa…), w środku (leżak, jeżyny, kałuża…)
  • Budowanie schematu słowa żubry. Białe kartoniki dla każdego dziecka. Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie żubry. Rozsuwają kartoniki i wymawiają sylaby głośno. Następnie układają tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie żubry – wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników.
  • Budowanie schematu słowa Żaneta. Białe kartoniki dla każdego dziecka. Dzieci dzielą imię na sylaby i na głoski. Układają z kartoników schemat imienia.
  • Budowanie modeli słów: żubry, Żaneta. Czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki dla każdego dziecka.
  • Określanie rodzaju głoski ż. Dzieci wypowiadają głoskę ż: długo: żżżyyyy… krótko: ż, ż, ż, ż… Głoska ż jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko. Pod schematami słów zaznaczają miejsca głoski ż niebieskimi kartonikami. Uzupełniają modele słów: żubry, Żaneta, niebieskimi kartonikami i czerwonymi kartonikami.
  • Odkrywanie litery ż, Ż. Kartoniki z literami ż, Ż dla każdego dziecka. Omówienie wyglądu litery ż, Ż. Dzieci wskazują różnice pomiędzy literami. Następnie umieszczają kartoniki z literami we właściwych miejscach pod modelami słów: żubry, Żaneta.

− Kiedy używamy wielkiej litery?

  • Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 64–67.
  • Dzielenie nazw zdjęć na głoski.
  • Kolorowanie na niebiesko liter ż, Ż w wyrazach.
  • Czytanie sylab, wyrazów i tekstu.
  • Oglądanie obrazków. Czytanie wypowiedzeń, wpisywanie obok nich odpowiedniej liczby – takiej, jaka jest przy obrazku, którego wypowiedzenie dotyczy.
  • Wodzenie palcem po literze ż – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter ż, Ż po śladach, a potem – samodzielnie.

15.04.2020

Temat dnia: Na podwórku.

I.

Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza Teresy Fiutowskiej pt. Podwórkowa awantura.

Kura gdacze, kaczka kwacze – goni kurę mokrą raczej. Gęś też syczy, kogut pieje. Gwałtu! Rety! Co się dzieje? Ryczy krowa, świnia kwiczy, a indyk się rozindyczył. Kot mysz goni, głośno miauczy. – Dość awantur! Już wystarczy! Tak pies Burek głośno szczeka i już słychać go z daleka. Koza meczy: mee, mee, mee… – Czego psisko mądrzy się? Dla ochłody – wiadro wody poleją na głowy, brody! Wyszły z mody awantury! A sio, gęsi, a sio, kury! – Powiedziała, co wiedziała, białą brodą pokiwała, pochyliła nisko rogi. – Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi! Awantura się skończyła, bo ta koza groźna była.

− Które zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze?

− Jakie zwierzę próbowało je uspokoić? W jaki sposób to zrobiło?

Ćwiczenia poranne przy muzyce.

źródło: www.youtube.com

II.

  1. Nauka piosenki pt. Gdacze kura ko, ko, ko.

źródło: www.youtube.com

Pewna kura na podwórzu ciągle gdacze, Ciągle gdacze,
A gdy gdacze to wysoko w górę skacze,
W górę skacze,
Bardzo głośno i bez przerwy hałasuje,
Hałasuje,
I się niczym, ani nikim nie przejmuje,
Nie przejmuje.

 

Ref. Z rana ko, ko, ko, ko,
W nocy ko, ko, ko, ko,
Przez dzień cały ko, ko, ko,
Ciągle ko, ko, ko, ko,
Tylko ko, ko, ko, ko,
Na okrągło ko, ko, ko!

 

Na podwórzu kura dzioba nie zamyka,
Nie zamyka,
Chociaż przy niej każdy uszy swe zatyka,
Swe zatyka,
Tym hałasem wszystkich wkoło denerwuje,
Denerwuje,
Więc na karę kura za to zasługuje,
Zasługuje.

 

Ref. Z rana ko, ko, ko, ko,

 

  1. Zwierzęta z wiejskiego podwórka origami- praca plastyczna.

 

                                     

źródło: www.maluchwdomu.pl

 

III.

Kodowanie- zwierzęta wiejskie.

Litera ż- nauka pisania.

http://bystredziecko.pl/z-kropka-nauka-pisania-dla-dzieci-duza-czcionka/

źródło: http://bystredziecko.pl/

Litera ż- do wyklejania plasteliną i malowania.

https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/02/alfabet-wyklejania-plastelina-malowania/

źródło: https://mojedziecikreatywnie.pl

 

16.04.2020

Temat dnia: Makieta wiejskiego podwórka.

I. Zapoznanie z wybranymi popularnymi przysłowiami, których bohaterami są zwierzęta; wyjaśnienie ich znaczenia.

Gdyby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała.

Zapomniał wół, jak cielęciem był.

Koń ma cztery nogi i tak się potyka.

Pasuje jak wół do karety.

Nie kupuj kota w worku.

Ćwiczenia poranne.

źródło: www.youtube.com

  1. Wykonanie makiety wiejskiego podwórka.
  • Omówienie przez dzieci wyglądu wiejskiego podwórka.

− Jakie budynki powinny się tam znaleźć?

− Jakie zwierzęta tam spotkamy?

  1. Zajęcia z języka angielskiego- zakładka kształcenie zdalne na stronie internetowej przedszkola.

III.

Kolorowanka wodna – Kura i kurczątka.

Dla każdego dziecka: wyprawka, kolorowanka wodna Kura i kurczątka, pędzelek, kubeczek z wodą.

 

17.04.2020

Zumba dla dzieci.

źródło: www.youtube.com

Joga dla dzieci.

źródło: www.youtube.com